روزهای آینده

امروز دقیقا 32 هفتگی را شروع کردم و خوشحالم که یک پنجم راه بیشتر باقی نمونده. این روزها خیلی وقتها را در بیمارستان می گذرونم .گاهی نگران حرکات بچه میشم و برای گرفتن ضربان قلب میرم گاهی دیگه به خاطر چک ادرار میرم .به طور طبیعی هم اینجا هر چند وقت یکبار با ماما یا دکتر وقت ملاقات روتین داریم. تازه یک وقتهایی هم میرم سراغ دکتر عمومی که خیلی خیلی دوستش دارم و تمام این مدت بهترین دوستم و راهنمام بوده.

از اونجایی که پوزیشن نی نی breech هستش کمی تا اندکی نگرانم که نچرخه و مجبور به انجام سزارین بشم. خیلی دلم می خواد که وارد این بازی نشم و طبیعی نی نی را به دنیا بیارم. گرچه اگر مجبور بشم چاره ای نیست.

کلاسها شروع شده و تا الان که مشکلی برای رفت و آمد و سر کلاس حاضر شدن نداشتم. در واقع روزهایی که کلاس دارم و کلاسهام بدون مشکل و خوب پیش میرن روحیه بهتری هم دارم. گرچه یک وقتهایی هم پیش میاد که با لهجه های عجیب غریبشون سوالای عجیبی می پرسند و یکم کلافه میشم ولی در کل بیرون بودن و کار کردن احساس بهتری از خونه بودن بهم میده.

46 روز دیگه مامان میاد میاد پیشمون و خیلی خیلی خوشحالم.

کار تزم یکمی کند پیش میره که تصمیم دارم هر جوری هست قبل از اومدن نی نی تمومش کنم. باشد که رستگار شوم.